วันอาทิตย์ที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2553

ลูกเปลี่ยนแปลงเพราะพระเจ้าช่วย


เราทุกข์ใจมากเรื่องลูกชายคนโต เราไม่ได้เลี้ยงเขามาตั้งแต่เล็กๆก็ฝากแม่เลี้ยง พอเข้ามัธยมก็มาอยู่กับเรา เรามีลูกชายเล็กๆอีกคน 7 ขวบ ลูกคนโตไม่คุย ไม่พูดกับเราเลยวันๆก็อยู่ในห้อง กินข้าวเสร็จก็เข้าห้อง เขาจะมีโลกส่วนตัวเขาเอง ไม่เคยไหว้เราเลย ไม่เคยมาสุงสิง เหมือนเราอยู่กันสามคนเท่านั้นทั้งที่บ้านก็มีสี่คน
พอสาเริ่มอธิษฐานกับพระเจ้าในวันพุธที่มาที่โบสถ์ เพราะวันนั้นเขาโกรธกับแฟนก็ทุบห้องขว้างปาของแล้วถีบจักรยานออกจากบ้านไปมืดแล้ว สาไม่รู้จะทำยังไงก็มาที่โบสถ์มาร่วมกลุ่มอธิษฐาน นับจากนั้นมาสิ่งที่สาไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น ลูกชายไม่สบายตัวร้อน สาก็เข้าไปเช็ดตัวให้ กอดเขา อธิษฐานให้เขา เขาก็กอดเราเป็นครั้งแรกเลย สาดีใจน้ำตาไหล พอเขาหายดีแล้วเวลาเขากลับมาบ้าน เรานั่งคุยกับเพื่อนอยู่เขาก็สวัสดีทั้งเราและเพื่อนเราด้วย เพื่อนก็แปลกใจถามว่า ลูกแกเป็นอะไรไป เพราะทุกครั้งเขาจะไม่ทำแบบนี้แต่ตรงกันข้ามเลย เดี๋ยวนี้เขาทานข้าวเสร็จก็นั่งดุทีวีกับน้อง บางทีมานอนตักเรามากอดเอวเรา บางทีก็ทะเลาะกับน้องซึ่งเมื่อก่อนเขาไม่พูดกับน้องเลยด้วยซ้ำไป สาขอบคุณพระเจ้ามากสำหรับเรื่องลูกที่พระเจ้าช่วยเปลี่ยนแปลงจิตใจของเขา ทำให้ครอบครัวของเรามีความสุขขึ้นมากเลยค่ะ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น