วันอังคารที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2552

ประภาพร สมหาญ


ประมาณ 1 ปีผ่านมา พี่โอ๊ตสามีของอ้นก็พามาที่คริสตจักร แต่อ้นก็ไม่ได้อะไรกับพระเยซูมาก แต่ก็ได้ต้อนรับพระองค์มาเป็นพระผู้ช่วยให้รอดแล้ว แต่ช่วงนั้นก็อยากจะย้ายไปอยู่ภูเก็ตกับน้าที่กำลังจะเปิดร้านอาหาร เราก็ตัดสินใจไปที่นั่น ในใจของอ้นคิดตลอดว่า อีกหน่อยเราจะลืมพระเยซูไปเองและลืมคริสตจักรที่นี่ด้วยเหมือนกัน

นั่นเป็นความคิดของอ้นจริงๆนะคะ แต่พออ้นได้ไปอยู่ที่ภูเก็ตจริงๆ ปรากฏว่า อ้นต้องพึ่งพระเจ้าทุกวัน แม้ต้องอธิษฐานในห้องน้ำ ในห้องครัว ในห้องนอน ทุกวินาทียิ่งคิดถึงพระเจ้า อธิษฐานในนามพระเยซูตลอด เพราะมีหลายอย่างที่ต้องการความช่วยเหลือจากพระองค์ ถ้าวันไหนอ้นไม่ได้ขอพระเจ้าแขกที่เข้าร้านก็จะเป็นคนกันเอง และก็ไม่จ่ายเงินแต่ลงบัญชีไว้ อ้นขอพระเจ้าวันไหนแขกก็เต็มร้านเลย

อ้นรู้ทันทีว่าพระเจ้า พระเยซู รักอ้นมากขนาดไหน ขนาดอ้นคิดว่าจะลืมพระองค์แต่พระองค์กลับอยู่กับอ้นและช่วยอ้นตลอด จนสุดท้ายพระองค์ทรงนำอ้นและพี่โอ๊ตกลับมาปทุมธานีอีกครั้ง คราวนี้อ้นเต็มร้อยกับพระเจ้าแล้วค่ะ ขอบคุณพี่น้องทุกคนที่ได้อธิษฐานเพื่อครอบครัวของเรามาโดยตลอดและตอนนี้เราได้รู้แล้วว่า คริสตจักรปทุมธานี เป็นเหมือนบ้านของเราจริงๆ!!

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น