วรรณ เป็นช่างเย็บผ้าอยู่ที่ท่ารถสาย 33 และสามีเป็นช่างตัดผมอยู่บริเวณเดียวกัน เราสองคนก็มีเป้าหมายในการรับใช้พระเจ้าด้วย และทุกครั้งที่เราออกไปรับใช้พระเจ้าบางครั้งโดยการเยี่ยมเยียนพี่น้อง หรือการไปรับใช้ชุมชนโดยช่างโรจน์ สามีก็จะไปตัดผมให้เด็กนักเรียนที่โรงเรียนวัดสหราษฏณ์ ฟรี ซึ่งเป็นโรงเรียนที่ครูวิมล เป็นครูอยู่
เพราะการทำงานของเราได้เป็นรายวันและไม่มีเจ้านาย ถ้าเราหยุดเท่ากับเราขาดรายได้ในวันนั้นไป แต่ทุกครั้งที่เราต้องหยุดงานเพื่อรับใช้พระเจ้า สิ่งหนึ่งที่เราไม่กังวลก็คือพระเจ้าทรงจ่ายทดแทนรายได้ที่ขาดไปในวันนั้นเสมอ ทุกครั้งที่เราหยุดวันรุ่งขึ้นจะมีคนเอาผ้ามาให้เย็บมากกว่าปกติ สัปดาห์ที่ผ่านมาได้ถึง 800 บาทต่อวัน ซึ่งถือว่าเป็นสิ่งที่มากกว่าปกติ และนี่เป็นสิ่งที่พระเจ้าทำเสมอ ทุกครั้ง พระสัญญาของพระเจ้าในเรื่องมานา นั้นก็เป็นความจริง ในปัจจุบันนี้ด้วย ทรงเป็นเหมือนเดิมวานนี้ วันนี้ และสืบไปเป็นนิตย์ค่ะ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น